بزرگ و كلوپهاى قمارخانه‌ها هم چشم‌پوشى نكردند . هريك از افراد اين خاندان صاحب املاك وسيعى بودند . مساحت املاك سلطنتى در آستانه آخرين تقسيم ، يعنى بعد از آنكه عده زيادى از مالكان بزرگ روستاها املاك غصب شده خود را بعد از وقايع شهريور 1320 هجرى شمسى پس گرفتند ، به استناد اظهارات دكتر ارسنجانى وزير كشاورزى كابينه دكتر امينى ( 1340 هجرى شمسى ) قريب 280 هزار هكتار بود كه فقط براى مساحى و نقشه‌بردارى آن 10 ميليون تومان خرج شد . بنا به مندرجات روزنامه اطلاعات هشتم اسفند 1339 ه . ش . مساحت آنچه كه از زمينهاى سلطنتى در سال 1950 م . باقى مانده بود ، بالغ بر 53 هزار هكتار زمين مزروعى و 270 هزار هكتار زمين باير اعلام شده بود و قريب 300 هزار نفر در اين اراضى سكونت داشتند . همانطور كه رضا شاه در اوج قدرت ، خود را پيروزمند نهايى مىديد ، محمد رضا شاه هم به همان وضع خود را احساس مىكرد . ليكن نه پدر و نه پسر ، شناخت چندانى نسبت به رويدادهاى تاريخ نيرنگ بازنداشتند و ندانستند كه پيروزى نهايى از آن صاحبان تخت و تاج نيست ، بلكه از آن توده‌هاى عظيم ملت است . تشكيلات پرزرق و برق و عريض و طويل ارتش شاهنشاهى از درون پوسيده در 22 بهمن‌ماه سال 1357 ه . ش . در مقابل سيل خروشان بىامان خلق ايران در مدتى كوتاه چنان درهم كوبيده شد كه تمام ملل دنيا متعجب شدند . آرى تاريخ كشور كهنسال ايران گواه روشنى است كه مبارزه دايمى طبقات محروم و محكوم ايران در طول تاريخ 2500 سالهء خود و در بيشتر مواقع در آخرين مراحل خود با دسيسه و سازش شوم سياستمداران خودفروش يا جهانخواران استعمارگر از مسير اصلى خود منحرف شده و به بيراهه رفته و يا سرانجام سركوب و منكوب گرديده ، ليكن اين‌بار با يورش قهرمانانه و تاريخساز نيروهاى مسلح انقلابى به قلب و مواضع مستحكم دشمن ، پيروزى عظيم و برگشت‌ناپذيرى را نصيب انقلاب كرده است كه با كمال سربلندى مىتوان گفت كه تاريخ ، ديگر چهاردهم ژوئيه سال 1789 م . يعنى سالروز انقلاب كبير فرانسه و روز به اتش كشيدن دژباستيل را بايد به دست